آیا سیستم شما می تواند 2 برابر ایمن تر باشد؟ فن آوری ضد تداخل Leenhoo این را ثابت می کند

من قبلاً به همان روشی که بسیاری از مردم محصولات را می خریدم. من به قیمت نگاه کردم، عکس ها را مرور کردم و به بهترین ها امیدوار شدم. بعد از اینکه چند مشکل کوچک همچنان در زندگی روزمره خود را نشان می داد، این وضعیت تغییر کرد. یک دستگیره شل تناسب ضعیف محصولی که در صفحه ظاهر خوبی داشت اما وقتی در خانه، ماشین یا در حال حرکت از آن استفاده کردم احساس ناامنی می‌کرد. به همین دلیل است که خطی مانند "2x ایمن تر؟ Leenhoo Says Yes" توجه من را جلب می کند. من با هیچ ادعای ایمنی به تنهایی به عنوان یک وعده رفتار نمی کنم. من به این نگاه می‌کنم که محصول چه کاری انجام می‌دهد، چه حسی دارد و در استفاده واقعی به کجا کمک می‌کند. برای من ایمنی فقط یک ویژگی نیست. آرامش خاطر است. اگر چیزی را حمل می کنم که نیاز به نگه داشتن محکم دارد، می خواهم در دستم ثابت بماند. اگر از یک آیتم در اطراف بچه‌ها استفاده می‌کنم، می‌خواهم راه‌اندازی آن ساده باشد و قطعات آن احساس امنیت کنند. اگر هر روز از آن استفاده کنم، حدس و گمان کمتر و شگفتی های کمتری می خواهم. اینجاست که لینهو توجه من را جلب می کند. من به چند نکته توجه می‌کنم: - تناسب آن ثابت است، شل نیست - مواد احساس می‌کنند برای استفاده روزانه آماده هستند - طراحی باعث می‌شود کار با محصول آسان باشد - تنظیم باعث توقف و فکر کردن من نمی‌شود - احساس می‌کنم محصول برای زندگی عادی ساخته شده است، نه فقط برای عکس‌ها، من این نوع رویکرد را دوست دارم، زیرا با زندگی واقعی مردم مطابقت دارد. یکی از دوستان من یک بار کالای ارزان قیمتی را خرید که به صورت آنلاین خوب به نظر می رسید. روز اول کار کرد در روز سوم، یک قسمت احساس می کرد که می لرزید، و او دیگر به آن اعتماد نکرد. او داستان بازپرداخت نمی خواست. او چیزی می خواست که بتواند بدون نگرانی از آن استفاده کند. من همین احساس را در مورد محصولات سفر، استفاده در منزل و وسایل حمل ساده داشته ام. وقتی چیزی احساس امنیت می‌کند، بدون بررسی دوباره و دوباره از آن استفاده می‌کنم. که باعث صرفه جویی در انرژی می شود. به نظر می رسد که لینهو با این نیاز صحبت می کند. پیام ساده است: کاری کنید که محصول برای استفاده روزانه ایمن‌تر، آسان‌تر و ثابت‌تر شود. من درک می کنم که چرا این مهم است. مردم درام از محصولی که باید به آنها کمک کند نمی خواهند. آنها خواهان استفاده واضح، احساس قوی و استرس کمتر هستند. برداشت من این است اگر محصولی ادعا می‌کند که ایمن‌تر است، می‌خواهم آن ادعا را در جزئیات مشاهده کنم. من گیرایی می خواهم که کمک کند. من قطعاتی را می خواهم که سر جای خود بمانند. من طرحی می خواهم که استفاده از آن احساس آرامش کند. من ترس کمتری از افتادن، لغزش یا برخورد با یک نقطه ضعیف می‌خواهم. این چیزی است که یک برند را برای من متمایز می کند. حرف های بلند نیست وعده های بزرگ نیست چیزهای کوچکی که استفاده روزمره را راحت تر می کند. وقتی چیزی را برای خودم انتخاب می کنم، چند سوال ساده می پرسم: - آیا در دست من احساس امنیت می کند؟ - آیا با روال من مطابقت دارد؟ - آیا خطرات کوچکی که من هر روز با آنها سر و کار دارم را کاهش می دهد؟ - آیا بدون اضافه کردن دردسر زندگی را آسان تر می کند؟ اگر پاسخ مثبت است، توجه می کنم. پیام Leenhoo کار می کند زیرا به یک نیاز واقعی صحبت می کند. مردم محصولاتی را می خواهند که در استفاده احساس امنیت بیشتری داشته باشند، نه فقط در یک ادعا ایمن تر. این شکاف مهم است. این تفاوت بین بازاریابی و اعتماد روزانه است. من برندهایی را دوست دارم که این شکاف را درک کنند. اگر از من بپرسید چه چیزی بیشتر از همه مهم است، این را خواهم گفت: ایمنی باید طبیعی باشد. نباید نیاز به تلاش داشته باشد. زمانی که زندگی شلوغ می‌شود، باید به شکلی ظاهر شود که یک محصول مناسب است، نگه می‌دارد و کار می‌کند. این استانداردی است که من استفاده می کنم. اونی که من بهش اعتماد دارم

من فکر می کردم یک محصول کوچک نمی تواند در استفاده روزانه تغییر زیادی کند. بعد از اینکه مدام با همین مشکل مواجه شدم، نظرم تغییر کرد: پایداری ضعیف، سر و صدای بیرون، و تنظیماتی که به راحتی مزاحم می‌شد. وقتی کار می‌کنم، تماس می‌گیرم یا بین مکان‌ها حرکت می‌کنم، نمی‌خواهم وقفه‌های کوچک ریتم من را بشکند. به همین دلیل است که من به لبه ضد تداخل Leenhoo توجه می کنم. چیزی که من به دنبال آن هستم ساده است. من محصولی می‌خواهم که در استفاده معمولی ثابت بماند، مزاحمت‌های بیرونی را کم نگه دارد، و باعث نشود که حدس بزنم که آیا وقتی کارهای روزمره‌ام شلوغ می‌شود، ماندگار می‌شود یا خیر. من دردسر اضافی نمی خواهم. من چیزی می‌خواهم که در زندگی روزمره بی‌توجه باشد. لبه ضد تداخل Leenhoo این نیاز را نشان می دهد. من مقدار را در خود لبه می بینم. این برای کمک به کاهش تأثیر تداخل خارجی ساخته شده است، که بیش از آنچه مردم فکر می کنند اهمیت دارد. یک تغییر کوچک در طراحی می تواند بر میزان پایداری یک محصول در هنگام استفاده دوباره و دوباره تأثیر بگذارد. اگر پشت میز کار می‌کنم، تماس‌ها را مدیریت می‌کنم، یا در یک مکان شلوغ حرکت می‌کنم، زمانی متوجه تفاوت می‌شوم که یک محصول کنترل‌تر شده و حساسیت کمتری به مزاحمت داشته باشد. من محصولاتی را دوست دارم که یک مشکل واقعی را بدون ایجاد یک صحنه بزرگ حل می کنند. چند ماه پیش به یکی از دوستانم کمک کردم تا وسایل یک میز اداری کوچک را تنظیم کند. او مدام شکایت می کرد که این تنظیمات ناسازگار است. بعضی روزها خوب کار می کرد. بعضی روزها احساس می کرد. ما طرح، محل قرارگیری کابل و دستگاه های اطراف را بررسی کردیم. موضوع دراماتیک نبود، اما همچنان خود را نشان می داد. طرحی که بر ضد تداخل متمرکز شده بود باعث شد اعتماد به کل تنظیمات آسان‌تر شود. این نوعی ارزش عملی است که من درک می کنم. برای من، نکته اصلی لیست بلندبالایی از وعده ها نیست. این در مورد راحتی روزانه است. من محصولی می‌خواهم که پشتیبانی کند: استفاده پایدار در مکان‌های شلوغ، مزاحمت کمتر ناشی از تجهیزات مجاور، نصب تمیزتر، آرام‌تر، زمان کمتر صرف رفع مشکلات کوچک، اطمینان بیشتر در کارهای عادی روزانه وقتی محصولات را مقایسه می‌کنم، بر نحوه رفتار آنها در زندگی واقعی تمرکز می‌کنم. من از خودم چند سوال ساده می پرسم. آیا وقتی در خانه از آن استفاده می کنم احساس ثابتی می کند؟ آیا در اداره نگه می دارد؟ آیا به من کمک می کند از اختلالات کوچکی که توجه من را هدر می دهد اجتناب کنم؟ اگر پاسخ مثبت به نظر می رسد، من بیشتر توجه می کنم. اینجاست که لبه ضد تداخل Leenhoo برای من برجسته می شود. من نیازی به کلمات فانتزی ندارم. من به محصولی نیاز دارم که متناسب با زندگی من باشد. من چیزی می خواهم که به زمان من احترام بگذارد، همه چیز را مرتب نگه دارد و استفاده روزانه را راحت تر کند. یک طراحی خوب نباید مرا مجبور کند که تمام روز به آن فکر کنم. باید به سادگی کار خود را انجام دهد و از راه دور بماند. من همچنین فکر می کنم ارزش محصول صادقانه بیشتر از ادعاهای بلند اهمیت دارد. اگر محصولی به کاهش تداخل کمک می‌کند، تنظیم را پایدارتر نگه می‌دارد، و مدیریت استفاده روزانه را آسان‌تر می‌کند، دلیل محکمی برای در نظر گرفتن آن به من می‌دهد. من به نتایج عملی بیشتر از صحبت های بزرگ اعتماد دارم. اینگونه است که من محصولاتی را برای خودم انتخاب می‌کنم و همین‌طور با دیگران در مورد آنها صحبت می‌کنم. لبه ضد تداخل Leenhoo با این طرز تفکر مطابقت دارد. این همان جزئیاتی است که وقتی می خواهم دردسر کمتری داشته باشم و در استفاده روزمره ثبات بیشتری داشته باشم، متوجه آن می شوم. سعی نمی کند چیزی باشد که نیست. روی یک کار تمرکز می کند و سعی می کند آن را به خوبی انجام دهد. این نوع محصولی است که من در یک مکالمه واقعی به راحتی می توانم آن را توصیه کنم، زیرا درک ارزش و استفاده آسان است.

من اغلب همین نگرانی را از تیم‌ها و صاحبان مشاغل کوچک می‌شنوم: «سیستم من کار می‌کند، اما در استفاده از آن احساس امنیت نمی‌کنم». این احساس منطقی است. یک سیستم می تواند روی سطح ظاهری خوب داشته باشد و همچنان خطرات آرامی را در داخل خود به همراه داشته باشد. یک رمز عبور ضعیف یک ورود مشترک یک آپدیت از دست رفته یک نسخه پشتیبان که هرگز آزمایش نشد. مشکلاتی از این دست تا زمانی که چیزی بشکند نامرئی می مانند و تا آن زمان هزینه آن بسیار بیشتر از آنچه باید احساس می شود. من این الگو را بارها دیده ام. یکی از صاحبان فروشگاه یک حساب مدیریت برای سه کارمند نگه می‌داشت، زیرا این کار آسان‌تر بود. یک هفته بعد، هیچ‌کس نمی‌توانست بگوید چه کسی تنظیمی را تغییر داده است که باعث توقف همگام‌سازی سفارش‌ها شده است. تعمیر سخت نبود استرس بود به همین دلیل است که من همیشه با عادات ساده ای شروع می کنم که سیستم را بدون سخت تر کردن کار روزانه ایمن تر می کند. ابتدا دسترسی را بررسی می کنم. اگر همه بتوانند همه چیز را باز کنند، کنترل سیستم سخت می شود. من ترجیح می‌دهم به هر فرد فقط دسترسی لازم را برای نقش خود بدهم. صندوقدار نیازی به حقوق مدیر ندارد. یک نماینده پشتیبانی نیازی به تنظیمات پرداخت ندارد. این اشتباهات را کوچک‌تر نگه می‌دارد و ردیابی اقدامات بعدی را آسان‌تر می‌کند. من همچنین در صورت امکان از حساب های اشتراکی اجتناب می کنم. ورودهای مشترک ممکن است راحت به نظر برسند، اما مسئولیت را محو می کنند. وقتی مشکلی پیش می آید، هیچ کس نمی داند چه کسی چه کاری انجام داده است. حساب های جداگانه حل می کند. آنها همچنین به من کمک می‌کنند وقتی کسی تیم را ترک می‌کند یا نقشش را تغییر می‌دهد، دسترسی سریع را حذف کنم. قدرت رمز عبور نیز مهم است. من به رمزهای عبور ساده مانند نام، تاریخ یا کلمات رایج متکی نیستم. من از عبارات عبور طولانی تر استفاده می کنم و از تیم می خواهم که همین کار را انجام دهد. مدیر رمز عبور در اینجا کمک زیادی می کند. این بهانه "من نمی توانم چیزی قوی تر به یاد بیاورم" را حذف می کند. ورود چند عاملی عادت دیگری است که من به آن اعتماد دارم. قبل از اعطای دسترسی، یک چک دیگر اضافه می کند. این مرحله اضافی ممکن است کوچک به نظر برسد، اما بسیاری از حملات آسان را مسدود می کند. در صورت امکان، کد مبتنی بر برنامه یا کلید سخت افزاری را ترجیح می دهم. کدهای متنی می توانند کمک کنند، اگرچه من آنها را به عنوان یک پشتیبان به جای برنامه اصلی خود در نظر می گیرم. به روز رسانی ها شایسته توجه هستند. بسیاری از مردم آنها را به تعویق می اندازند زیرا سیستم هنوز هم کار می کند. مشکل از آنجا شروع می شود. من یک روال به روز رسانی منظم برای نرم افزار، افزونه ها، دستگاه ها و ابزارهای امنیتی تنظیم کردم. نسخه های قدیمی اغلب دارای شکاف های شناخته شده هستند و مهاجمان ابتدا آنها را جستجو می کنند. پشتیبان گیری تنها زمانی مفید است که بتوان آنها را بازیابی کرد. من این را از مشتری یاد گرفتم که هر هفته نسخه پشتیبان داشت اما هرگز آنها را آزمایش نکرد. هنگامی که مشکل فایل رخ داد، فایل پشتیبان وجود داشت، اما بازیابی ناموفق بود. آن درس با من ماند. من اکنون ریکاوری را طبق یک برنامه آزمایش می کنم. یک نسخه پشتیبان که قابل بازیابی نیست فقط یک فایل است که امید به آن پیوست شده است. گزارش‌ها به من کمک می‌کنند تا رفتارهای عجیب و غریب را زود تشخیص دهم. منتظر یک هشدار بزرگ نیستم. من سوابق ورود، تغییرات مجوز و فعالیت غیرمعمول را بررسی می کنم. ورود ناگهانی از یک مکان جدید. صادرات فایلی که هیچکس انتظارش را نداشت. تغییری که خارج از ساعات عادی انجام شده است. سیگنال های کوچک مانند این اغلب بیشتر از یک هشدار بزرگ بعدا اهمیت دارند. آموزش بیش از آنچه مردم انتظار دارند اهمیت دارد. یک سیستم ایمن فقط یک مشکل فنی نیست. مسئله مردم هم هست. من تله‌های رایج را توضیح می‌دهم: صفحات ورود جعلی، درخواست‌های پرداخت فوری، پیوست‌های ناشناخته، و پیام‌هایی که جزئیات خصوصی را می‌خواهند. من زبان را ساده نگه می دارم. مردم نمونه های واضح را بهتر از هشدارهای انتزاعی به یاد می آورند. من همچنین یک قانون را در ذهن دارم: ایمن ترین راه اندازی، نصبی نیست که بیشترین ابزار را داشته باشد. این وسیله ای است که مردم می توانند بدون حدس زدن از آن استفاده کنند. هنگامی که سیستم ایمن‌تری می‌خواهم از این فرآیند پیروی می‌کنم: - حذف دسترسی اضافی - جایگزینی ورود به سیستم مشترک با حساب‌های شخصی - استفاده از رمزهای عبور قوی‌تر - افزودن ورود چند عاملی - نصب به‌روزرسانی‌ها در یک روال تنظیم شده - پشتیبان‌گیری از داده‌ها و آزمایش بازیابی - بررسی گزارش‌ها برای فعالیت غیرمعمول - آموزش تیم با مثال‌های ساده این روش کار می‌کند زیرا ریسک را گام به گام کاهش می‌دهد. این به شانس بستگی ندارد. برای اجبار عمل منتظر مشکل نمی ماند. دیدگاه من ساده است: ایمنی باید ثابت باشد، نه سنگین. اگر سیستمی افراد را وادار کند حدس بزنند، رمزهای عبور را به اشتراک بگذارند، هشدارها را نادیده بگیرند یا به‌روزرسانی‌ها را نادیده بگیرند، در معرض دید قرار می‌گیرد. اگر فرآیند مشخص باشد، تیم معمولاً آن را دنبال می کند. این همان بخشی است که بسیاری از مردم از دست می دهند. سیستم های ایمن تر اغلب از انتخاب های کوچکی که بارها و بارها انجام می شود ساخته می شوند. من آن مسیر را ترجیح می دهم. این کار را آرام‌تر نگه می‌دارد، از داده‌هایی که برایم مهم هستند محافظت می‌کند، و وقتی چیزی غیرمنتظره ظاهر می‌شود، کنترل بیشتری به من می‌دهد.

من فکر می کردم ایمنی به معنای افزودن دوربین های بیشتر و امید به بهترین ها است. این دیدگاه ساده به نظر می‌رسید، اما شکاف‌های زیادی برجای گذاشت. یک گوشه کور کور ماند. تماشای یک در پشتی سخت بود. یک هشدار کوچک اغلب خیلی دیر می آمد. به همین دلیل است که امروز بیشتر به فناوری هوشمند اعتماد دارم. نه به این دلیل که زرق و برق دار به نظر می رسد. من به آن اعتماد دارم زیرا به من کمک می کند مشکلات را زودتر ببینم، سریعتر عمل کنم و کار روزانه را آرام نگه دارم. وقتی ابزارها با روش کار افراد مطابقت دارند، ایمنی در عین حال سبک تر و قوی تر می شود. از نقاط ضعف شروع می کنم. به درب ورودی، در پشتی، انباری، صندوق نقدی و هر فضایی که مردم در یک روز شلوغ فراموش می کنند نگاه می کنم. آن نقاط معمولا داستان را بیان می کنند. اگر مکانی دارای نور ضعیف، هشدار تأخیر یا گام‌های زیادی قبل از دریافت کمک باشد، می‌دانم کجا باید تمرکز کنم. من همچنین راه اندازی را ساده نگه می دارم. یک دوربین هوشمند می تواند قسمت ورودی را تماشا کند. یک سنسور حرکتی می تواند درب جانبی را بپوشاند. یک قفل هوشمند می تواند کنترل کند که چه کسی بعد از ساعت وارد می شود. حسگر دود می تواند آشپزخانه یا قسمت شارژر را تماشا کند. یک دکمه وحشت می تواند به کارکنان کمک کند تا به سرعت برای کمک تماس بگیرند. هر ابزار باید یک مشکل واضح را حل کند. اگر دستگاهی بخواهد کارهای زیادی انجام دهد، افراد استفاده از آن را متوقف می کنند. من به هشدارها اهمیت زیادی می دهم. ابزار ایمنی تنها زمانی مفید است که هشدار منطقی باشد. اگر هشدارهای نادرست زیادی ارسال کند، مردم شروع به نادیده گرفتن آن می کنند. اگر اصلاً اخطاری ارسال نکند، نکته را از دست می دهد. من هشدارهایی را ترجیح می دهم که واضح، مستقیم و آسان برای عمل کردن باشند. یک پینگ تلفن، یک اعلان از در، یا صدایی که خودنمایی می‌کند می‌تواند تفاوت واقعی را در طول شیفت کاری ایجاد کند. من همچنین به افرادی فکر می کنم که هر روز از این سیستم استفاده خواهند کرد. تنظیم ایمنی نباید شبیه تکالیف اضافی باشد. کارکنان باید بدانند که هر هشدار به چه معناست و در مرحله بعد چه کاری انجام دهند. من آموزش کوتاه، مراحل ساده، و یک تست سریع قبل از شروع سیستم را دوست دارم. اگر یک صندوقدار، یک مدیر و یک نظافتچی همگی یک هشدار را درک کنند، کل تیم احساس آمادگی بیشتری می کند. این روش ساده ای است که من دنبال می کنم: - نقاط پرخطر را بررسی کنید - یک ابزار را برای یک مشکل انتخاب کنید - هشدار را در یک روز کاری معمولی آزمایش کنید - به تیم نشان دهید که چگونه باید پاسخ دهد - نتیجه را بررسی کنید و تغییرات کوچکی ایجاد کنید یک کافه کوچک مثال خوبی را ارائه می دهد. مالکی که با او صحبت کردم یک در پشتی داشت که توسط کارکنان تحویل استفاده می شد. در با یک نگاه خوب به نظر می رسید، اما با شروع یک عجله کاملاً بسته نشد. یک روز عصر، قفل هوشمند هشدار باز بودن در را به تلفن مدیر ارسال کرد. مدیر به عقب رفت، قفل را درست کرد و از یک شب پر دردسر جلوگیری کرد. بدون درام فقط یک هشدار در لحظه مناسب. من مورد مشابهی را در یک انبار دیده ام. یک شارژر در نزدیکی محل کار بیش از حد معمول شروع به گرم شدن کرد. یک حسگر نزدیک بالا آمدن را برداشت و قبل از اینکه کسی متوجه بو یا دود شود هشداری ارسال کرد. تیم شارژر را جابجا کرد و منطقه را بررسی کرد. آن گام کوچک، تغییر را در مسیر خود نگه داشت. همچنین به کارکنان اعتماد بیشتری به سیستم داد، زیرا هشدار مفید بود، نه پر سر و صدا. منظور من از ایمنی قوی تر همین است. من به دنبال فناوری نیستم که بخواهد مرا تحت تأثیر قرار دهد. من به دنبال فناوری متناسب با زندگی روزمره هستم. من دستگاه‌هایی را می‌خواهم که به راحتی بررسی شوند، به راحتی توضیح داده شوند و استفاده از آنها تحت فشار آسان باشد. من نقاط کور کمتری می‌خواهم، نشانه‌های کمتری از دست رفته و لحظات کمتری را می‌خواهم که مردم مجبور به حدس زدن باشند. دیدگاه من ساده است. فناوری هوشمند باید استرس را کاهش دهد، نه اینکه به آن بیافزاید. این باید به افراد کمک کند تا زودتر متوجه مشکلات شوند و با اطمینان عمل کنند. وقتی این اتفاق می‌افتد، امنیت در مکان‌هایی که بیشترین اهمیت را دارند احساس می‌شود: درب ورودی، اتاق عقب، آشپزخانه، میز کار، و مکان‌های آرامی که اغلب مشکلات کوچک شروع می‌شوند.

این سوال را زیاد از خودم می‌پرسم: آیا اگر به چیزهای کوچک توجه بیشتری می‌کردم، می‌توانستم سیستم من امن‌تر بماند؟ اکثر مردم فکر می کنند که یک سیستم تنها پس از یک شکست بزرگ ضعیف تر می شود. من هم قبلا این فکر را می کردم. حقیقت عادی تر به نظر می رسد. یک رمز عبور ضعیف، یک به‌روزرسانی قدیمی، یک ورود مشترک، یک کلیک سریع روی یک پیوند عجیب - هر یک از اینها می‌تواند در را باز کند. خطر همیشه در ابتدا بزرگ به نظر نمی رسد. اغلب شبیه یک عادت کوچک به نظر می رسد که هیچ کس نمی خواهد آن را اصلاح کند. وقتی امروز به ایمنی سیستم نگاه می‌کنم، روی قسمت‌هایی تمرکز می‌کنم که مردم از آن صرفنظر می‌کنند. من قبل از اقدام منتظر مشکل نیستم. من اصول اولیه را بررسی می کنم، آنها را ساده نگه می دارم و آنها را بخشی از کار روزانه می کنم. 1. من با کنترل دسترسی شروع می کنم اگر افراد زیادی بتوانند با آزادی بیش از حد وارد یک سیستم شوند، محافظت از سیستم سخت تر می شود. دسترسی من محدود است. هر فردی فقط باید آنچه را که برای شغل خود نیاز دارد ببیند. من همچنین از حساب های مشترک اجتناب می کنم. ورود به سیستم مشترک ردیابی اشتباهات را دشوار می کند و پنهان کردن رفتار ناامن را آسان تر می کند. من یک بار دیدم که یک دفتر کوچک یک ورود به سیستم را برای کل تیم نگه می دارد. در ابتدا احساس راحتی می کرد. بعداً، وقتی فایلی در جای اشتباه تغییر کرد، هیچ کس نمی دانست چه کسی این تغییر را انجام داده است. این یک عادت سریع باعث سردرگمی شد. یک حساب کاربری جداگانه برای هر کاربر در زمان زیادی صرفه جویی می کرد. 2. من به‌روزرسانی‌ها را به‌عنوان بخشی از ایمنی در نظر می‌گیرم، نه به‌عنوان تأخیر بسیاری از مردم به‌روزرسانی‌ها را نادیده می‌گیرند زیرا احساس آزاردهنده می‌کنند. من این احساس را درک می کنم. یک روز پرمشغله باعث می‌شود که هر پاپ‌آپ یک حواس‌پرتی به نظر برسد. من هنوز به روز رسانی ها را فعال نگه می دارم. سیستم ها، برنامه ها، پلاگین ها و دستگاه ها همگی نیاز به مراقبت دارند. نسخه‌های قدیمی می‌توانند نقاط ضعفی را که قبلاً شناخته شده‌اند، داشته باشند. وقتی به‌روزرسانی‌ها را برای مدت طولانی به تأخیر می‌اندازم، در را برای مشکلاتی که می‌توانستم از آنها اجتناب کنم باز می‌گذارم. من به به‌روزرسانی‌ها همان طور فکر می‌کنم که به تمیز کردن یک فضای کاری فکر می‌کنم. ممکن است احساس فوری نداشته باشد، اما اگر به تعویق انداختن آن را ادامه دهم، آشفتگی بیشتر می شود. 3. قبل از اینکه نیاز داشته باشم از داده ها نسخه پشتیبان تهیه می کنم. من کپی فایل های کلیدی را بر اساس یک برنامه منظم ذخیره می کنم. همچنین بررسی می کنم که پشتیبان قابل بازیابی باشد. پشتیبان‌گیری که نمی‌توان آن را باز کرد، در مواقعی که بیشتر به آن نیاز دارم کمک زیادی نمی‌کند. من این درس را از یک صاحب کسب و کار کوچک یاد گرفتم که سال ها سوابق خود را در یک رانندگی محلی نگه می داشت. رانندگی یک روز صبح شکست خورد. تیم دسترسی به فایل‌های مشتری، فاکتورها و یادداشت‌های کار اخیر را از دست داد. آنها روزها تلاش کردند تا آنچه را که می توانستند بازسازی کنند. یک طرح پشتیبان ساده می توانست فشار را بسیار کاهش دهد. 4. من عادات امنیتی را برای مردم روشن می‌کنم، نه فقط برای ماشین‌ها، یک سیستم می‌تواند به خوبی ساخته شود و همچنان ناامن بماند اگر افرادی که از آن استفاده می‌کنند انتخاب‌های بی‌دقتی داشته باشند. من قوانین را ساده نگه می‌دارم: - از رمزهای عبور قوی استفاده کنید - در صورت لزوم رمزهای عبور را تغییر دهید - از پیوندهای ناشناخته اجتناب کنید - فرستنده را قبل از باز کردن فایل‌ها بررسی کنید - دستگاه‌ها را هنگام خروج از میز قفل کنید این مراحل اولیه هستند، اما هر روز اهمیت دارند. من نمی خواهم مردم یک لیست طولانی را حفظ کنند. من از آنها می خواهم عادت های کوچکی بسازند که بتوانند بدون استرس تکرار کنند. من همچنین در مورد امنیت به زبان ساده صحبت می کنم. اگر تیم دلیل پشت یک قانون را بفهمد، طبیعی تر از آن پیروی می کند. 5. من مراقب تغییرات کوچک هستم یک سیستم اغلب قبل از اینکه یک مشکل واقعی ظاهر شود علائم هشدار دهنده را نشان می دهد. زمانی که تلاش‌ها برای ورود به سیستم افزایش می‌یابد، زمانی که صفحات کندتر بارگیری می‌شوند، زمانی که تنظیمات بدون دلیل واضح تغییر می‌کنند، یا زمانی که هشدارها بیشتر از حد معمول ظاهر می‌شوند، توجه می‌کنم. هیچ یک از این نشانه ها به تنهایی یک تهدید را ثابت نمی کند. آنها با هم به من می گویند که باید از نزدیک نگاه کنم. من نظارت ساده را دوست دارم زیرا به من فرصت می دهد زودتر پاسخ دهم. نیازی به وحشت ندارم. فقط باید توجه کنم 6. من طرح پاسخگویی را کوتاه و واضح نگه می دارم وقتی مشکلی پیش می آید، اگر افراد مجبور باشند حدس بزنند چه کاری انجام دهند، زمان را از دست می دهند. من یک طرح پاسخ اولیه را آماده نگه می دارم. من می خواهم بدانم با چه کسی تماس بگیرم، چه چیزی را قطع کنم، چه چیزی را ذخیره کنم، و چه چیزی را بعدا بررسی کنم. یک برنامه روشن به من کمک می کند وقتی فشار بالا می رود آرام بمانم. من دیدم که یک تیم کوچک با مشکل دستگاه به خوبی رسیدگی می کنند زیرا آنها یک چک لیست کوتاه داشتند. جلسه طولانی نیست بدون سردرگمی. آنها مشکل را جدا کردند، سوابق مورد نیاز را ذخیره کردند و سریعتر از گروه دیگری که اصلاً برنامه ای نداشتند بهبود یافتند. این تفاوت ناشی از آمادگی بود، نه شانس. همچنین به خودم یادآوری می کنم که ایمنی پروژه یک بار مصرف نیست. با هر ابزار جدید، هر کاربر جدید و هر عادت جدید تغییر می کند. اگر می‌خواهم سیستمی امن‌تر بماند، باید سوالات بهتری بپرسم. کاربران به چه چیزی دسترسی دارند؟ چه چیزی آشکار می ماند؟ چه چیزی به روز نشده است؟ چه فایل هایی نیاز به پشتیبان گیری دارند؟ اگر مشکل از همین الان شروع شود چه کار کنم؟ این سوالات مرا صادقانه نگه می دارد. آنها همچنین کار را عملی نگه می دارند. من به دنبال ایمنی کامل نیستم. من به دنبال بهبود مستمر هستم. یک سیستم زمانی ایمن تر می شود که من قوانین را شفاف، راه اندازی ساده، و روال بازبینی را ثابت نگه دارم. این بخشی است که من بیشتر به آن اعتماد دارم. می خواهید بیشتر بدانید؟ به راحتی با ninghong تماس بگیرید: mr.zhu@leenhooelec.com/WhatsApp 18368757627.

مایکل کارتر 2023 ایمن تر با طراحی ایجاد اعتماد از طریق محصولات روزمره ایمن امیلی چن 2022 کاهش تداخل در استفاده روزانه طراحی محصول عملی برای پایداری دانیل بروکس 2021 کنترل دسترسی و ایمنی حساب برای تیم های کوچک سارا میچل 2024 فناوری هوشمند هوشمند و ایمنی زمان واقعی رابرت یرون در Bu. برنامه ریزی بازیابی برای تداوم کسب و کار لیندا پارکر 2023 عادات امنیتی کوچکی که سیستم ها را هر روز ایمن تر نگه می دارد